กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249
กวนซานไห่ทำท่าจะพูดแต่ก็กลืนกลับไป ในที่สุดก็หลุดปากออกมาแค่ประโยคเดียว "แกรีบลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ"
"ทำไมล่ะคะ คุณบอกให้ฉันกลับบ้านไม่ใช่เหรอ ฉันเหยียบโซฟาที่บ้านตัวเองแล้วมันทำไมล่ะคะ" กวนอวี๋ฮัมเสียงเบาอย่างไม่แยแส
กวนซานไห่ถอนหายใจเฮือกใหญ่จนปัญญาที่จะจัดการกับเธอ จึงหันเป้าหมายไปเล่นงานพวกพนักงานแทน "ฉันจ้างพวกเธอมาทำงาน ให้มาช่วยกันบ้าจี้ตามเธองั้นเหรอ"
"วันนี้ค่าแรงของพวกเขาเท่าไหร่คะ เดี๋ยวฉันโอนคืนให้คุณเองค่ะ" กวนอวี๋เชิดคางขึ้นอย่างได้ใจ แววตาเจือความระรื่นนิดๆ
"แก..." กวนซานไห่สำลักคำพูด "เด็กคนนี้นี่ ยิ่งโตยิ่งพยศขึ้นทุกวันจริงๆ"
เขาหันไปมองจี้จิ่นโจว "จิ่นโจว อยู่บ้านเธอยอมปล่อยให้เธอลอยชายขนาดนี้เลยเหรอ"