กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 217
"..." กวนอวี๋อ้าปากค้าง รู้สึกว่าต่อให้พูดอะไรออกไปก็ไม่สามารถบรรยายความไร้คำพูดของตัวเองได้ เธอจึงหุบปากลงอีกครั้ง
หากไม่สามารถพูดคำหยาบได้ งั้นเธอก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
"ขอโทษที" ลี่ถิงหนานยิ้มพร้อมกับยกมือขึ้นแตะหน้าผาก ดูเหมือนจะมีความรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง "ผมไม่น่าพูดจี้จุดคุณเลย คุณคงรู้สึกว่าโดนผมจับไต๋ได้เร็วเกินไป จนหมดความภูมิใจใช่ไหมล่ะ"
"เปล่า" กวนอวี๋ทำหน้าตาย เก็บเหล่าสุราที่กระจัดกระจายอยู่บนเตียงของเขาให้เข้าที่ แล้วส่งให้ผู้ช่วยกู้นำไปวางไว้บนโต๊ะตามอำเภอใจ "ฉันแค่อยากเอาสุรามาเยี่ยมเฉย ๆ"
"ได้ ๆ ผมรู้หมดแล้วล่ะ" ลี่ถิงหนานพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม "ผมเข้าใจ ผมจะไม่พูดแล้วล่ะ"
กวนอวี๋ "..." แกเข้าใจอะไรของแกเล่า