กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 197
"อาเชิน!" หรงจือจิ่งเห็นหรงจือเชินพยุงกรอบประตูเอาไว้และมีใบหน้าซีดเผือด จึงรีบลุกขึ้นทันที
หรงจือเชินหมดแรงจนเข่าอ่อนทรุดลงคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง พอเอามือคลำหน้าผากถึงได้รู้ว่าเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ
เฉียดฉิวเกือบแย่ เกือบตกใจตายเสียแล้ว
"โย่วๆ ทำไมถึงคุกเข่าลงไปซะได้ล่ะ" จี้จิ่นโจวเดินเข้ามาอย่างสบายอารมณ์ สิ่งที่สะดุดตาคือภาพเจ้าคางคกตัวน้อยคุกเข่าอยู่กับพื้น เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม "คืนร่างเดิมแล้วเหรอ"
หรงจือเชินประคองกรอบประตูฝืนยืนขึ้นอย่างยากลำบาก เขารักษารัศดามืดมนเย็นชาแบบหนุ่มม.ปลายช่วงเบียวไว้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว "ทำไมถึงต้องเอาภาพถ่ายของคนแปลกหน้ามาแปะไว้เต็มประตูบ้านขนาดนี้ด้วยเล่า เกือบตายเพราะตกใจแล้วไหมล่ะ!"