เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 177
"ไม่มีอะไรมากครับ" จี้หลิงเหิงสอบถามอาการเสร็จก็เดินกลับมา "แค่กระเพาะอาหารเป็นรูเท่านั้นเอง"
แค่……งั้นหรือ?
จี้จิ่นโจวลุกขึ้นยืนข้างเตียงคนไข้ของเขา มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ไฟโคมหัวเตียงสีส้มอบอุ่นส่องกระทบใบหน้าซีกหนึ่งของเขา ยิ่งส่งให้โครงหน้าดูคมคายชัดเจน
จี้หลิงเหิงเห็นเขานวดขมวดคิ้วแน่น จึงเอ่ยปากปลอบ "ไม่เป็นไรหรอก แค่พักผ่อนสักระยะก็หายแล้ว ไม่ต้องกังวล"
"ความจริงแล้ว ผมกังวลเรื่องตัวเองมากกว่า" จี้จิ่นโจวถอนหายใจยาวอย่างทอดถอน "คิดไม่ถึงเลยว่าฝีมือทำอาหารของแม่ผมจะพัฒนาไปถึงขั้นทำเอาคนกินจนกระเพาะเป็นรูได้หลายเมนูขนาดนี้ ต่อไปผมคงจบสิ้นแน่แล้ว"
"……"
ดึกดื่นค่ำคืนเงียบสงบ หลังจากทิ้งจี้หลิงเหิงไว้ดูแลลี่ถิงหนาน กวนอวี๋และจี้จิ่นโจวก็เดินตามคนอื่น ๆ ลงมาข้างล่างเตรียมตัวกลับบ้าน