กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 161
ภายในห้องพักผู้ป่วย
"คุณ..." ลี่ถิงหนานนึกขึ้นได้กะทันหันว่าเขายังไม่รู้ชื่อของเธอ "ควรเรียกว่าอะไรดี?"
"ไป๋เวยเย่"
"คุณไป๋ท่านนี้ ทำไมคุณถึงเอาแต่มองผมแบบนั้นล่ะ?" ลี่ถิงหนานทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยถาม การเป็นฝ่ายถามเองยังดีเสียกว่าปล่อยให้เขาคาดเดาไปเองคนเดียว
"ไม่มีอะไร" ไป๋เวยเย่อยังคงใช้สายตาเร่าร้อนจ้องมอง "ฉันมองไปเรื่อยเปื่อยค่ะ"
หลายครั้งติดต่อกันที่ไป๋เวยเย่ฉวยโอกาสใช้วิธีนี้เพื่อปั๊มแต้ม พอลี่ถิงหนานเอ่ยปากถาม เธอก็จะบอกว่ามองไปเรื่อยเปื่อย
"คุณลี่" ครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายเรียกเขาขึ้นมาก่อน น้ำเสียงค่อนข้างแปลกพิลึก
ลี่ถิงหนานผู้รักคำพูดเสียยิ่งกว่าทองคำเอ่ยขึ้นว่า "มีอะไรหรือเปล่า?"
คิดว่าครั้งนี้ก็คงมองไปเรื่อยเปื่อยอีกสินะ เขาแค่นเสียงเยาะในลำคอ