เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 147
ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นกว่า ๆ ท้องฟ้าด้านนอกไม่หลงเหลือแสงสว่างแม้แต่น้อย ภายในห้องสลัวรางราวกับถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งสีดำ แหล่งกำเนิดแสงเดียวคือหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ส่องกระทบใบหน้าขาวเนียนราวกับเครื่องกระเบื้องของจี้จิ่นโจว สายตาของเขาจ้องนิ่งอยู่ที่หน้าจอ ส่วนกวนอวี๋ก็เอนกายพิงไหล่เขาอย่างเงียบเชียบ
ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกอบอ
พูดตามตรง ผู้ช่วยกู้ไม่ได้รู้สึกอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกถึงความน่ากลัวแปลกประหลาดขึ้นมาแทน
เหมือนกับเวลาที่คุณบังเอิญเดินหลงเข้าไปในบ้านของฆาตกรต่อเนื่องวิกลจริต แล้วเห็นภรรยาที่ถูกเขาฆ่าตายไปนานแล้วนอนแน่นิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา โดยที่เขากลับเงยหน้าขึ้นมองคุณด้วยรอยยิ้มโดยไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เพราะคุณคือเหยื่อรายต่อไปของเขานั่นเอง
"..."