บทที่ 105

บทที่ 105

"คุณนายรับกาแฟหรือนมดีครับ"

"นมค่ะ"

จี้จิ่นโจว นั่งลงที่โต๊ะทำงานและเริ่มจัดการงานในมือ เงยหน้าขึ้นมองกวนอวี๋เป็นระยะ เห็นเธอเดี๋ยวก็เบื่อจนลุกขึ้นเดินสำรวจไปทั่ว เดี๋ยวก็ทิ้งตัวกลับมานั่งโซฟา ท่าทางอยากกลับแต่ก็กลับไม่ได้ เห็นแบบนั้นอารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมากทีเดียว

"จี้จิ่นโจว น่าเบื่อจัง" กวนอวี๋เท้าคางบ่น

"คุณรับปากเองนะ" จี้จิ่นโจวไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ก้มหน้าตั้งอกตั้งใจอ่านเอกสาร "ที่นี่มีแค่เราสองคน เธออยากทำอะไรก็ทำ โทรศัพท์สายตรงบนโต๊ะเรียกผู้ช่วยกู้ได้"

"ทำอะไรก็ได้เหรอคะ" กวนอวี๋ถาม

"อืม" คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เงยหน้าขึ้นพูดเสริมด้วยสีหน้าจริงจัง "ยกเว้นผม ไม่ได้"

กวนอวี๋: "..."