บทที่ 96

บทที่ 96

"รอก่อนอีกนิด" กวนอวี๋ยกมือขึ้นห้ามเวินหลิวเฮ่อที่ทำท่าจะพุ่งตัวออกไปด้วยความกระตือรือร้น "เดี๋ยวฉันเรียกคนมาเอง"

ลี่ถิงหนานได้สัมผัสกับความหวาดกลัวที่ถูกครอบงำในสวนสาธารณะวันนั้นอีกครั้ง วันนี้เขารู้สึกดวงตกตลอดทั้งวัน

ตอนที่เดินอยู่ในบริษัท เขาก็ถูกพนักงานทำความสะอาดสาดน้ำใส่จนเปียกโชก

ตอนที่เดินอยู่ข้างนอก เขาก็ถูกรถกวาดถนนที่แล่นผ่านสาดน้ำใส่ แถมไม่ใช่ละอองน้ำฝอย ๆ แบบรถกวาดถนนทั่วไป แต่พูดให้ถูกคือมันคือน้ำพ่นเป็นลำต่างหาก

ตอนอยู่ในสวนสาธารณะ เขาก็ถูกคู่รักที่อุ้มหมุนตัวกันอยู่ริมทางถีบตกสระน้ำ

ตอนอยู่ในร้านกาแฟ เขาก็ถูกพนักงานที่สะดุดล้มราดน้ำเย็นเต็มเหยือกใส่จนตัวเย็นเฉียบ

ความซวยแบบนี้ เขาต้องทนรับมันติดต่อกันนานถึงสองวัน