บทที่ 51

บทที่ 51

"พี่โจว, ทำไมคุณถึงไปชอบศัตรูได้ล่ะ?" เจียงอวี้เหอมองด้วยสายตาตำหนิ "เธอนั่นแหละคือตัวการหลักที่รังแกอันอันนะ"

"ฉันไม่ได้ชอบ" จี้จิ่นโจวดึงหน้าบึ้งปฏิเสธเสียงแข็ง

"พี่โจว, พี่ซื่อบื้อเกินไปแล้วต่างหาก ไม่เข้าใจอะไรเลยถึงได้โดนผู้หญิงคนนี้หลอกเอา"

กวนอวี๋แค่นเสียงหัวเราะ "ช่างเป็นดอกบัวขาวบริสุทธิ์น่าสงสารเสียจริง เด็กหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีที่แสนเดียงสาเอ๋ย ไม่ต้องพูดไม่ต้องทำอะไรก็คว้าชื่อเสียงในแง่บวกอย่างการมีสมองรักเมียและรักภรรยามาครองได้ แถมยังเล่นบทหมูกินเสือได้เนียนกริบ ผู้ชายเนี่ยทำตัวง่ายชะมัด"

จี้จิ่นโจวทำตัวชินชา: "……"

"พี่อันอันคือผู้หญิงที่จิตใจดีที่สุดเท่าที่พวกเราเคยเจอมา พวกคุณสองคนทนรังแกเธอลงคอได้ยังไง?" เจียงอวี้เหอรู้สึกเจ็บปวดร้าวลึกถึงขั้วหัวใจ จ้องเขม็งไปที่กวนอวี๋และเวินหลิวเฮ่อด้วยสายตาร้อนผ่าว