บทที่ 33

บทที่ 33

ก่อนจะก้าวเข้าห้องประชุม กวนอวี๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ "บอกแม่ฉันด้วยนะ ว่าฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด"

ผู้ช่วยกู้มองแผ่นหลังของเธอด้วยความซาบซึ้งใจ

ห้องประชุม

เพี๊ยะ!

ต่างจากตบก่อนหน้าของกวนอวี๋ ตบนี้ทั้งเหี้ยมเกรียมและอำมหิตโดยไม่ยั้งแรงแม้แต่น้อย ฟาดลงบนใบหน้าของเขาอย่างฉาดใหญ่

จี้จิ่นโจวรับตบนั้นไว้เต็มแรง ใบหน้าหันไปตามแรงฟาด มุมปากซึมหยดเลือดออกมา เขามือลูบมุมปากด้วยสายตาขุ่นมัวแต่ไม่ได้พูดอะไร

"ตอนนี้แกบอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำ สายเกินไปแล้วกระมัง จิ่นโจว"

น้ำเสียงของจี้เทียนเหล่ยเจือรอยยิ้มอย่างเห็นได้ชัด ทว่ากลับชวนให้รู้สึกขนลุกเกรียว ราวกับตกอยู่ในถ้ำน้ำแข็งและถูกงูพิษจ้องมองอยู่