เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 19
ดึงสายตากลับมา กวนอวี๋ทำจิตใจให้สงบแล้วจ้องเขม็งไปยังทุ่นลอย ปลาตัวใหญ่โตร่วมสิบตัวอ้าปากกว้างอ้า ๆ หุบ ๆ เข้ามาออกันอยู่ริมตลิ่งเพื่อรอคนให้อาหาร ยิ่งไปกว่านั้นยังมีปลากะพงขาวยาวตัวใหญ่ว่ายไปมาอย่างสบายอารมณ์ตีลังกาหงายท้องผ่านหน้าเบ็ดตกปลาของเธอไปรอบแล้วรอบเล่า
หยามกันเกินไปแล้ว!
จี้จิ่นโจวประหลาดใจเป็นล้นพ้น: "กวนอวี๋ พวกมันเหมือนกำลังหัวเราะเยาะเธออยู่นะ"
กวนอวี๋มีเส้นดำประดับเต็มหัว: "ไม่ต้องแปลหรอก ฉันมีตาดูเอง"
ไอ้ปลาเวพวกนี้ดูถูกคนเกินไปแล้วนะ!
รวมหัวกันพรรคพวกมาล้อมวงมุงดูเธอตกปลา แถมยังเยาะเย้ยเธออีกต่างหาก!
อานุภาพในการทำลายล้างไม่เท่าไหร่ แต่ความอัปยศอดสูระดับสิบเต็มสิบ
"กวนอวี๋ จะเอาสวิงตักปลาหน่อยไหม" จี้จิ่นโจวหยิบสวิงขึ้นมา "ตักปลาตาข่ายนี้ลงไป พวกมันหนีไม่พ้นแน่"