บทที่ 11

บทที่ 11

"ถิงหนาน ได้ยินมาว่าคุณหนูหลินซู่คนนั้น เกือบจะได้ก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคุณแล้วเหรอ แถมยังช่วยกันตั้งชื่อลูกในอนาคตไว้แล้วด้วย ว่าจะให้ชื่อซือซูไม่ใช่เหรอ" กวนอวี๋ไม่ยอมแพ้ เปิดฉากโจมตีรอบใหม่

ซือซูซือซู นี่มันคิดถึงซู หรือคิดถึงหลินซู่กันแน่?

เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่เจียงซูอานไม่เคยรู้มาก่อน เธอมองลี่ถิงหนานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "คุณเอาชื่อลูกในอนาคตของคุณกับเธอไปตั้งให้สุนัขที่เราเลี้ยงด้วยกันเหรอคะ"

"อันอัน ผมว่านะ คงไม่มีเด็กคนไหนชื่อว่าสี่ซูหรอกมั้ง" ลี่ถิงหนานรู้สึกจนใจอยู่บ้าง น้ำเสียงและแววตาอ่อนโยนจนน่าตกใจ "ผมกับเธอเกือบจะได้แต่งงานกันจริงๆ นั่นแหละ แต่เธอมีคนที่รักอยู่แล้ว ตัวผมเป็นคนที่มีความต้องการครอบครองสูงมาก ถ้าเป็นสิ่งที่ผมต้องการ ผมจะไม่ยอมแยกทางเด็ดขาด แต่ในเมื่อแยกทางกันแล้ว ก็ย่อมพิสูจน์ว่าผมไม่ได้ขาดเธอไม่ได้จริงๆ เสียหน่อย"

เจียงซูอานกัดริมฝีปากด้วยความเขินอาย "ถิงหนาน"

กวนอวี๋จ้องมองมือของทั้งสองคนที่กุมกันแน่นยิ่งขึ้น: "..."