กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 485 ได้สติ
ในความมืด แสงไฟเล็ก ๆ วูบไหว เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวริบหรี่
อาศัยแสงจันทร์ โจวอี๋เหยาจึงมองเห็นชัดในที่สุดว่าคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนั้นคือสาจู่
“สาจู่ นายฟื้นแล้วเหรอ?!”
ดวงตาของโจวอี๋เหยาเป็นประกาย เธอดีใจกับไป๋เสี่ยวอวี๋จากใจจริง
แต่แล้วแววตาของเธอก็หม่นลงอีกครั้ง
“สาจู่ นายกลับไปเถอะ ฉันมีเรื่องต้องจัดการ”
แสงไฟเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปยังคงวูบไหว ไป๋เสี่ยวอวี๋พิงลำต้นไม้
ดื่มด่ำกับความรู้สึกยามนิโคตินเข้าสู่ปอด โดยไม่ได้พูดอะไร
ส่วนโจวอี๋เหยาก็คุ้นชินกับท่าทางเงียบไม่พูดไม่จาของสาจู่มานานแล้ว