กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 457 อดีต
เห็นเทียนเฉินจื่อยิ้มบาง ๆ ภาพลักษณ์ผู้อาวุโสทรงคุณธรรมก็ผุดขึ้นมาเอง
แน่นอน ถ้าใบหน้านี้ไม่ไปโผล่อยู่บนลำต้นไม้ จะน่าเชื่อถือกว่านี้มาก
“เหอ ๆ ข้าในฐานะจิตวิญญาณแห่งมิติ ถือกำเนิดมาก็หลายร้อยปีแล้ว จะเอาเรื่องที่เด็กรุ่นหลังพูดมาใส่ใจได้อย่างไร”
ไป๋เสี่ยวอวี๋ได้ยินก็ทำหน้า “ซาบซึ้ง” เต็มที่
“สมกับเป็นท่านผู้อาวุโสผู้ใจกว้าง ต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกฉันจริง ๆ”
“ฮ่า ๆ ๆ”
ครั้งนี้เทียนเฉินจื่อหัวเราะออกมาจากใจจริง
เขาพบว่าเด็กคนนี้ตอนไม่ด่าใครก็มีสายตาดีอยู่เหมือนกัน คำประจบไม่กี่ประโยคนี้ตีเข้าไปถึงกลางใจเขาจริง ๆ
แน่นอนว่าเขาไม่ทิ้งแผนยึดร่างไป๋เสี่ยวอวี๋เพราะคำประจบไม่กี่ประโยคหรอก