ตอนที่ 409 ลงมือ

ตอนที่ 409 ลงมือ

“พอแล้ว อย่านี่นั่น ไม่ใช่ภาพหลอน ฉันต้องการให้เธอนำทาง พวกเราสองคนออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย”

เห็นเหลียวคงติด ๆ ขัด ๆ อยู่ตั้งนานก็ไม่พูดประโยคสมบูรณ์สักที สุดท้ายไป๋เสี่ยวอวี๋ชิงพูดก่อน

ในพริบตาเดียวตาของเหลียวคงก็แดงขึ้น พูดอย่างเศร้าแค้น

“ฟ้าไม่ยุติธรรมเลย!!! เรื่องดี ๆ แบบนี้ทำไมฉันไม่เคยเจอ!!”

ไป๋เสี่ยวอวี๋โบกมืออย่างรำคาญ

“พอแล้ว อย่ามาร้องไห้คร่ำครวญตรงนี้!

ตามที่ผู้อาวุโสเซียวคาด คนที่ได้ป้ายคำสั่งบททดสอบไม่ควรมีแค่ฉันคนเดียว

ไว้มีโอกาสจะหาทางให้เธอสักอัน”