ตอนที่ 396 โทรศัพท์เรียกพรรคพวก

ตอนที่ 396 โทรศัพท์เรียกพรรคพวก

“รู้งี้ตอนนั้นฉันถามไปสักหน่อยก็ดี!”

ตี้หลิงเฟิงคิดอย่างอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น คนด้านหลังก็เบียดเข้ามาอีกครั้ง จนตี้หลิงเฟิงเซถลา ตัวกระแทกกระจกดัง “ปัง”

บังเอิญสุด ๆ กระดาษยันต์ในมือเขาก็ติดไปกับกระจกด้วย

วินาทีถัดมา กระดาษยันต์ลุกไหม้เองโดยไร้เปลวไฟ จนตี้หลิงเฟิงตกใจรีบสะบัดมันทิ้ง

และเมื่อกระดาษยันต์ลุกเป็นเปลวไฟโชติช่วง ในห้องก็เหมือนมีบางสิ่งแตกสลายลง

วินาทีถัดมา ประตูใหญ่ที่แข็งแรงราวกำแพงทองแดงและเหล็กก็ถูกกระแทกเปิดออก พวกนักเลงที่พุ่งชนประตูอยู่ตลอดก็ล้มคว่ำลงบนบันไดหน้าประตูกันหมด