ตอนที่ 393 เสียงดัง

ตอนที่ 393 เสียงดัง

“ลูกพี่เก่งกาจ!”

ได้ยินลูกพี่ตัวเองพูดแบบนี้ พวกลูกน้องก็พากันเห็นด้วยขึ้น

ตี้หลิงเฟิงเห็นดังนั้นก็อดยิ้มอย่างพอใจขึ้นที่มุมปากไม่ได้

เพราะเรื่องเวนคืนโดยบังคับก่อนหน้านี้ ชื่อเสียงของเขาในใจพวกลูกน้องดิ่งลงอย่างรวดเร็ว

พอดีใช้โอกาสนี้สร้างบารมีขึ้นมาอีกครั้ง

เช่นนี้ตลอดทั้งวัน ตี้หลิงเฟิงกับพวกลูกน้องก็มุดอยู่ในโรงพยาบาลสัตว์ อาหารการกินมีคนรับผิดชอบออกไปซื้อโดยเฉพาะ

เมื่อค่ำคืนมาเยือน โรงพยาบาลสัตว์มืดสนิท มีเพียงแสงไฟฉายจากมือถือเป็นจุด ๆ กะพริบไม่หยุด

ลูกน้องคนหนึ่งลองถามขึ้น