กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 368 ฉันคืออาวุธลับนั่นเอง
มีบันไดให้ลง สีหน้าแย่ ๆ ของจ้าวไป๋ชวนจึงดีขึ้นมาได้ ฝืนยิ้มออกมา
“งั้นครั้งนี้ก็ลำบากสหายน้อยทั้งสามแล้ว!”
เดิมทีทุกคนในเมืองซั่วหยางดีใจกันเต็มที่ว่าอย่างน้อยก็ได้ความช่วยเหลือมาถึง ตอนนี้เห็นว่ามาเพียงสามคน ในใจก็ผิดหวังถึงขีดสุดอยู่แล้ว
ตอนนี้เห็นเจ้าหนุ่มที่คาบบุหรี่ไว้ในปากไม่เห็นหัวใคร ไม่สนใจผู้อำนวยการของตัวเอง ยิ่งต่างจ้องไป๋เสี่ยวอวีด้วยสายตาโกรธเคือง
ถ้าสายตาฆ่าคนได้ ป่านนี้ไป๋เสี่ยวอวีคงพรุนเป็นรังผึ้งไปแล้ว