กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 314 พี่ชาย นายก็ไม่ไหวเหมือนกัน
ต่อการโอ้อวดอย่างสมใจของฉือจิ่งฮุย ไป๋เสี่ยวอวี๋ไม่ได้ฟังเลยสักนิด
เขายังไม่มองเงาดำที่แน่นขนัดนั้นด้วยซ้ำ แค่เอามือลูบคลำไปทั่วตัวไม่หยุด
นี่ไม่ใช่เพราะเขาแกล้งทำเป็นไม่แคร์ แต่เพราะอาการติดบุหรี่กำเริบล้วน ๆ
เห็นไป๋เสี่ยวอวี๋ทำท่าวุ่นวาย ฉือจิ่งฮุยคิดว่าเขากลัว จึงหัวเราะเย็น
“คนเราปกติเวลากลัวมักจะแสร้งทำเป็นยุ่ง เพราะนั่นคือวิธีกลบความคิดในใจของตัวเอง”
ไป๋เสี่ยวอวี๋หงุดหงิดอยู่แล้ว พอได้ฟังเขาพูดจ้อไม่หยุดก็ทนไม่ไหวในที่สุด
“ไอ้สัส ปากแกนี่เช่ามาแล้วรีบใช้คืนหรือไง? พูดจ้อ ๆ อยู่ตรงนี้ราวกับเครื่องจักรนิรันดร์ที่กลายเป็นปีศาจ!