ตอนที่ 295 โรงพยาบาล

ตอนที่ 295 โรงพยาบาล

ถ้าจะพูดถึงที่ที่ไม่เคยขาดคน โรงพยาบาลจัดว่าไม่เป็นรองใคร

ไม่ว่าจะไปโรงพยาบาลตอนไหนก็คนเยอะเบียดเสียด หน้าแผนกทุกแผนกมีแถวยาวเหยียด

แต่ตอนนี้โรงพยาบาลกลางเมืองอวิ๋นกลับมองไม่เห็นแม้แต่เงาคน ราวกับโรงพยาบาลและคนไข้ที่นี่หายวับไปจากโลกในพริบตา

ไป๋เสี่ยวอวี๋กับเหลียวคงเดินผ่านลานจอดรถว่างเปล่า สุดท้ายหยุดอยู่หน้าประตูใหญ่

ไม่ต้องให้ไป๋เสี่ยวอวี๋ลงมือ เหลียวคงก็ยื่นมือไปดันประตูใหญ่เองแล้ว

“แกร๊ด~”

วินาทีที่ประตูใหญ่ถูกดันออก ทั้งไป๋เสี่ยวอวี๋และเหลียวคงรู้สึกราวกับเปิดไม่ใช่ประตูโรงพยาบาล แต่เป็นประตูห้องเย็น

น้ำค้างแข็งที่เกิดจากไอเย็นล้นออกตามช่องประตู