กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 242 คืนชีพ
สองคน...
จะว่าเป็นคนสองคน ก็สู้บอกว่าเป็นศพสองศพไม่ได้ บนร่างกายไม่มีทีท่าจะเน่าเปื่อยแม้แต่น้อย
แต่ผิวหนังขาวซีด ราวกับแช่อยู่ในตู้แช่ศพของห้องดับจิตมาหลายเดือน
แสงไฟฟ้าแลบผ่าน สายฟ้าสาดส่องใบหน้าอันชาแข็งของทั้งสอง
“พ่อ! แม่!”
เห็นสองใบหน้าที่เฝ้าคิดถึงในฝัน ชายหนุ่มก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ตะโกนออกมาแล้วกางแขนออกจะโอบพ่อแม่เข้าสู่อ้อมกอด
แต่สิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ใช่อ้อมกอดอันอบอุ่น หากเป็นมือเย็นเฉียบสองข้างที่บีบคอเขาไว้
ความรู้สึกขาดอากาศอย่างรุนแรง ใบหน้าชายหนุ่มแดงก่ำ มองแม่ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ พูดอย่างยากลำบาก