ตอนที่ 231 พรสมปรารถนา

ตอนที่ 231 พรสมปรารถนา

“ยินดีด้วย ความปรารถนาของคุณเป็นจริงแล้ว”

พอสิ้นเสียง ชายชุดขาวก็หายวับไปจากที่เดิม เหลือเพียงพ่อนี่ที่ยังยืนอยู่คนเดียวตรงนั้น ปากอ้ากว้างขึ้นทีละนิด

“ผี! ปีศาจ!!”

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดหูเล่าสื่อที่ตั้งสติได้ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับใจจะขาด ก่อนลุกขึ้นวิ่งเตลิดอย่างทุลักทุเลมุ่งหน้ากลับบ้านตัวเอง

สิบนาทีต่อมา หูเล่าสื่อก็กลับมาถึงบ้านผุ ๆ ที่หน้าต่างรั่วลม หลังคาโหว่เป็นรูใหญ่

มือสั่นเทาปิดล็อกประตูห้องจนแน่นหนา เขาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดไฟ ร่างทั้งร่างมุดเข้าไปในผ้าห่มที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าและตัวสั่นงันงก