กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 144 ตู๋หลงตาย
“ตูม~!”
พร้อมเสียงกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน พื้นตรงตำแหน่งห่างจากไป๋เสี่ยวอวี๋หนึ่งเมตรก็แตกออกอย่างรุนแรง
พลังอันน่าสะพรึงกลัวบวกกับแรงปราณที่ไร้รูปร่าง ฉีกพื้นออกเป็นรอยแยกกว้างถึง 30 เซนติเมตร
และรอยแยกยังแผ่ขยายไปข้างหน้าไม่หยุด จนกระทั่งถึงโคนกำแพงถึงได้หยุดลง
ตู๋หลงถือมีดฟันยังคงท่าฟันเมื่อครู่ รอยยิ้มดุร้ายที่มุมปากยังไม่จางหาย
มองรอยร้าวขนาดใหญ่บนพื้นตรงหน้า แล้วมองไป๋เสี่ยวอวี๋ที่ยืนอยู่ห่างออกไปหนึ่งเมตรไม่ขยับเขยื้อนมาตลอด ในตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน
เขาฟันไปที่หัวของไอ้หนุ่มคนนั้นชัด ๆ ทำไมถึงเบี่ยงไปได้มากขนาดนี้?