กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 119 บุกถึงบ้าน
จนแน่ใจว่าคนคนนี้ตายจริง ๆ ไป๋เสี่ยวอวี๋ถึงดึงต้วนฉยงออกมา เช็ดเลือดบนตัวดาบกับเสื้อผ้าของไอ้ตัวดวงซวยคนนี้ให้สะอาด แล้วเก็บกลับเข้าไปในอาคมกำไลข้อมือ
“พี่ชาย การได้พบกันก็คือวาสนา พวกเราสองคนก็ถือว่ามีวาสนาต่อกัน
เอาแบบนี้ ฉันเรียกแกว่าพี่ใหญ่ แกเรียกฉันว่าน้องชาย
ในเมื่อพี่ใหญ่ตายแล้ว น้องชายก็ทนเห็นของบนตัวพี่ใหญ่เสียเปล่าไม่ได้ เลยช่วยรับไว้ให้แล้ว!”
ไป๋เสี่ยวอวี๋ย่อตัวลงข้างศพจี้เถิง ปากก็พล่ามไปเรื่อย มือก็เริ่มค้นศพอย่างสนุกสนาน
แต่ไม่นาน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดสุด ๆ
เพราะเขาพบว่าไอ้หนุ่มตรงหน้านี้เป็นคนจน