กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 113 การทดลอง 2
“ไอ้เหี้ย ทำไมเป็นแกอีก? ตามหลอนไม่เลิกใช่ไหม?
ทำไม แกคิดว่าเกิดหน้ามาเหมือนพ่อแกแล้วจะเป็นพ่อของฉันได้งั้นสิ?”
ตามเคย ไป๋เสี่ยวอวี๋เปิดปากก็คือคำหยาบงดงาม
และพอเขาพูดชุดนี้ออกมา สีหน้าหวาดผวาบนใบหน้าก็หายวับ เหลือเพียงความหัวเสียและความกร่างกร่างโอหัง
“ไม่ดูหน้าตัวเองบ้างหรือไง ลูกตาซ้ายเหมือนถูกนัยน์ตาขวาไล่ออกไปแล้ว
ทั้งชุดเศษเส้นบะหมี่กับข้าวบูดที่ห่มอยู่ ฉันได้ยินว่าโรคติดต่อทางเพศของแกหนักมาก เดินผ่านใครก็เหม็นจนลูกวัวบ้านข้าง ๆ ตีลังกาหกคว่ำ
หน้าตาแบบแกยังกล้ามาแอบอ้างเป็นฉันอีกเหรอ?”
“........”