ตอนที่ 97 ขบวนรับเจ้าสาวคนกระดาษ

ตอนที่ 97 ขบวนรับเจ้าสาวคนกระดาษ

กลางคืนมืดมิดลมแรง เมฆดำกดต่ำลงมา ราวกับผ้าดำผืนมหึมาที่เต็มไปด้วยรอยย่น คลุมโลกทั้งใบไว้ในนั้น ทำให้คนหายใจไม่ออก

ลมพายุหอนกระโชกผ่านตรอกซอกซอย ราวกับดวงจิตอาฆาตนับไม่ถ้วนกำลังกรีดร้อง

กิ่งก้านต้นไม้ริมทางบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่งในสายลม ราวกับแขนเหี่ยวย่นคู่แล้วคู่เล่าที่ยื่นออกมาจากใต้ดิน พยายามปีนออกจากนรก.....

เพิ่งจะสองทุ่มเท่านั้น หมู่บ้านตระกูลหูก็ปิดประตูใหญ่กันหมดทุกบ้านทุกหลัง ในห้องทุกห้องมองไม่เห็นแสงไฟแม้แต่ดวงเดียว

แม้แต่หมาพื้นบ้านที่เลี้ยงไว้ในลานบ้าน ก็ก้มหัวหูลู่ ขดตัวในกรงสั่นเทา ราวกับได้กลิ่นหรือได้เห็นบางสิ่งที่น่ากลัวสุดขีดสำหรับพวกมัน