กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 85 น่าเสียดายที่ไม่ได้ออกมาด้วยก้นก่อน…
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
ไป๋เสี่ยวอวี๋มองตรอกตันตรงหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ดูเหมือนเขาจะหลงทางอีกแล้ว…
*หรือว่าฉันเป็นตาเปล่าจริง ๆ?*
ครั้งสองครั้งเขายังใช้กำแพงผีมาอธิบายได้ แต่หลังจากผ่านบทเรียนเจ็บปวดนับครั้งไม่ถ้วน ไป๋เสี่ยวอวี๋ก็ต้องยอมรับความจริงอันเจ็บปวดนี้
ตอนที่เขาขี่รถไฟฟ้าเตรียมกลับรถ ในความมืดก็มีหญิงชราหลังค่อมคนหนึ่งเดินออกมาอย่างสั่นเทา มือถือห่อผ้าไว้
ตรอกนี้อยู่ไกลจากถนน ผู้คนแทบไม่ผ่าน และในตรอกไม่มีแสงไฟถนนส่อง จึงมืดมิดและน่าขนลุกอยู่แล้ว