กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 17 ฉันมองแกเป็นคางคกที่ถูกน้ำเสียกัมมันตรังสีหมักจนเข้าเนื้อ
วินาทีนั้นหยางอวี่แตกสลายสิ้นเชิง
เขาไม่เข้าใจว่าตัวเองแค่มาตามหาเรื่องไอ้ไป๋เสี่ยวอวี๋ ทำไมสุดท้ายนอกจากจะตามคนจนหลงแล้ว ตัวเองยังต้องมาเจอเรื่องน่ากลัวขนาดนี้
เห็นคนเป็น ๆ สามคนตายต่อหน้าต่อตา และทั้งหมดเป็นการฆ่าตัวตาย ที่น่ากลัวที่สุดคือทั้งสามคนยิ้มแปลกประหลาดจนถึงวินาทีสุดท้าย
ภาพสะเทือนขวัญเช่นนั้นทำให้หยางอวี่ทนไม่ไหวอีกต่อไป รู้สึกเพียงช่วงหว่างขากระตุกวูบ ของเหลวกลิ่นคาวก็ไหลออกมาทันที
มองดวงตาคู่นั้นที่จ้องเขาตาไม่กระพริบ หยางอวี่ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดคุกเข่าลงต่อหน้าปีศาจพังพอนเหลือง น้ำตาไหลพราก อ้อนวอน