ตอนที่ 1 จู่อันจ้านเสิน

ตอนที่ 1 จู่อันจ้านเสิน

[นักเปียโนจูอาน: “ใครมันลืมรัดเข็มขัดกางเกงให้แน่นจนแกโผล่ออกมาได้เนี่ย? ไอ้หนอนที่คลานขึ้นมาจากรางน้ำเน่าอย่างแกก็กล้ามาเห่าใส่ฉันถึงที่นี่?”]

[นักเปียโนจูอาน: “ลืมตาเม็ดถั่วเขียวของแกขึ้นมาดูบัตรประชาชนตัวเองสิ คว้าโฉนดบ้านที่ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กว่างโจว เชินเจิ้นออกมานับได้ถึงสองหลักไหมล่ะ?”]

[นักเปียโนจูอาน: “ดูสภาพจน ๆ ที่ทั้งครอบครัวเบียดกันอยู่ในกรงนกพิราบของแกสิ ไอ้ประเภทที่ขึ้นรถไฟใต้ดินยังต้องแอบเกาะช่องทางคนพิการ

ยังมีหน้ามาไข่ข่มพ่อของแกเนี่ยนะ?”]

[นักเปียโนจูอาน: “แนะนำให้รีบเอาขี้เถ้าแม่ของแกคลุกนมผงเมลามีนกลืนลงไปบำรุงสมองซะ

จะได้ไม่ต้องมาหน้าด่าต่อกันรอบหน้าแล้วนับไม่ถูกว่าทะเบียนบ้านแกเหลือคนเป็นอยู่กี่คน”]