กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 494 นักพรตเพียงลำพัง ข้ามทะเลตะวันตกด้วยตนเอง... กลิ้งลงมาซะ!
คลื่นลมภายในวังจื่อฉยงสงบลงแล้ว ไร้ซึ่งความผันผวนใดๆ
กายธรรมวิญญาณดั้งเดิมที่แปรสภาพจากความคิดของเจ้าดินแดนมากมาย ส่วนใหญ่ก็พากันเดินทางกลับไปแล้ว
เดิมที ภายในใจของบางคนยังคิดอยากจะฉวยโอกาสจากความวุ่นวายนี้ เพื่อก่อตั้งสายธารธรรมขึ้นมาใหม่ และตั้งตนเป็นปรมาจารย์อีกครั้ง
แต่เมื่อจี้ชิวได้เปิดเผยพลังอิทธิฤทธิ์ออกมาเพียงเล็กน้อยอย่างราบเรียบ ชั่วพริบตานั้น ความฮึกเหิมทั้งหมดก็พลันพังทลายและมลายหายไปสิ้น
ภูเขามรรคเทียนเอี่ยน เมฆหมอกปกคลุมไร้ขอบเขต
อู๋หยาจื่อผู้เป็นประมุขลัทธิ ได้ลืมตาขึ้น ณ แผ่นดินบุญถ้ำสวรรค์ที่มีชื่อเสียงในอดีตของทวีปเหนือแห่งนี้
เพียงกระแสจิตหวนกลับมา ชั่วขณะนั้น
สายตาของเขาก็มองทอดยาวไปยังทิศทางของเมืองหลวงจิ่งแห่งราชสำนักเทวะต้าเยี่ยนโดยไม่รู้ตัว ภายในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น เกรงกลัว และโล่งใจ
"โชคดีนักที่ยังมิได้ร่วมสมคบคิดกับป๋ายลี่ฉวนผู้มักใหญ่ใฝ่สูงผู้นั้นเพื่อช่วงชิงต้าเยี่ยน มิเช่นนั้น บทเรียนจากอดีตคงได้ปรากฏให้เห็นเป็นแน่!"