เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 462 มีเทพมารลืมตาเป็นกลางวัน หลับตาเป็นกลางคืน!
วังไฟซุ่ย ระเบียงไฟเชื้อเพลิง
"ต้าจ่างหล่าว แย่แล้ว!"
มีคนรับใช้ภายในสวมชุดเซ่นไหว้สีแดงชาดถือเทียนไข เดินเข้ามาอย่างรีบร้อน ท่าทางตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก
พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญภายในวังไฟซุ่ย ได้รับการคุ้มครองจากค่ายกลที่บรรพชนซุยจัดวางไว้โดยหลอมรวมกับจิตที่เหลืออยู่ของซีหวงก่อนที่จะกลายเป็นมรรค
ดังนั้นจึงสามารถต้านทานอานุภาพที่เหลืออยู่ของกู่จุน และเดินไปมาได้อย่างอิสระ
แต่สิ่งมีชีวิตที่อยู่นอกตำหนักแกนกลางแห่งนี้ในตอนนี้กลับต้องรับเคราะห์แล้ว
อานุภาพของกู่จุน แม้จะเล็ดลอดออกมาเพียงเล็กน้อยจากที่ไกลๆ ก็เพียงพอที่จะหยุดเวลาในปัจจุบัน ทำให้ 'เวลา' ภายในมิติหยุดนิ่งได้
แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญวิธียั่งพลังตบะ หลังจากที่จี้ชิวเผยแพร่ธรรมไปทั่วหล้า ก็มีเต้าจวินรุ่นแรกที่สำเร็จขั้นแปรเทพ
ขอเพียงถูกจักรพรรดิแห่งแดนจื่อเซียวส่งผลกระทบ ก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้เช่นกัน!