กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 250 เขาเขียวมิเคยชรา คนเก่าก่อนกลับผมขาว ไฉนต้องเอ่ยสักสองสามประโยค? ปรารถนาจะเอ่ยแต่กลับหยุดยั้ง!
ลงจากยอดจื่อเซียว จิตใจของนักพรตกลับสงบนิ่ง
เขาไม่ได้ขับเมฆขี่หมอก ทำตัวดั่งเซียนผู้หลุดพ้นจากโลกีย์ ไม่กินอาหารมนุษย์
แต่กลับเดินลงจากยอดเขาจื่อเซียว มุ่งหน้าไปยังเมืองมณฑลดั่งนักเดินทางธรรมดา มองดูโลกียวิสัยจนทั่ว
การเดินทางครั้งนี้ เขาเดินไปไกลมาก จากหลีหยางโจวในอดีต ไปจนถึงทะเลเจียงหวย สุดท้ายก็ขึ้นเรือพาณิชย์ มุ่งหน้าสู่หกมณฑลเจียงเป่ย
เมื่อตอนที่ตบะยังอ่อนด้อย ก็ที่นี่แหละที่จี้ชิวได้พบกับเจ้าลัทธิอายุวัฒนะ ความแค้นฝังลึกยิ่งขึ้น
บัดนี้พริบตาเดียว ก็ผ่านไปเกือบหกสิบปีแล้ว
เมื่อคิดย้อนกลับไป ช่างน่าทอดถอนใจยิ่งนัก
ปีเทียนหยวนที่เจ็ดแห่งต้าเยี่ยน
นี่เป็นปีที่สี่สิบกว่าแล้ว นับตั้งแต่ประกาศสถาปนาราชวงศ์อย่างเป็นทางการ และจักรพรรดินีจ้าวจื่อฉยงขึ้นครองราชย์