เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 233 ผ่านความผันผวนเนิ่นนานไม่เปลี่ยนแปร ลมหนาวพัดโชย ซากกระดูกกองดั่งภูเขา!
มณฑลหลีหยาง คฤหาสน์หรูหราแห่งหนึ่ง
ท้องฟ้าสูงส่งไร้เมฆ ท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับถูกชะล้าง
ทว่าเมื่อเสียงมังกรคำรามดังก้องกังวาน พายุคลั่งก็พลันพัดกระหน่ำ สายฟ้าแลบฟ้าร้อง กวาดม้วนผืนฟ้า!
พร้อมกับเสียงที่ค่อยๆ เบาลง
เอี๊ยด!
ประตูห้องเงียบที่อ้าวจิ่งเก็บตัวฝึกตน ถูกกระแสอากาศผลักเปิดออก "พรึ่บ" จากนั้นร่างเพรียวบางของคนผู้หนึ่งก็เดินก้าวข้ามธรณีประตูออกมา
เส้นผมสีน้ำเงินอมเขียวยาวประบ่า เปล่งประกายแวววาวประดุจหยกไร้ตำหนิ ทำให้ผู้ที่มองเพียงแวบเดียวอดไม่ได้ที่จะตะลึงในความงาม!
หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสกระจ่างและเปี่ยมไปด้วยพลังจับจ้องไปยังเมฆเคราะห์บนท้องฟ้า คล้ายกำลังประเมิน
เธอมองดูเมฆดำทะมึนที่ม้วนตัวอยู่บนขอบฟ้า สายฟ้าแลบฟ้าร้องดังกึกก้อง ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักช่องว่างระหว่างทั้งสองสิ่ง