เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 430 จุดเริ่มต้นแห่งบุพกาล เซียนอี่ ราชันโบราณ จากความรุ่งโรจน์สู่ความร่วงโรย!
จวนไท่ซือ เมืองเทพจิ่ง ราตรีอันยาวนานและมืดมิด
ลมตะวันออกพัดพาดอกไม้บานสะพรั่งนับพันต้น ยิ่งเป่าร่วงหล่น ดารารายดุจหยาดฝน
ต่อให้ลมปราณจะสั่นคลอน ทว่าภูมิอากาศแห่งราชสำนักเทวะที่เจิดจรัสเรืองรองและมีชะตาหมื่นสายดุจกระแสน้ำเชี่ยวราวเปลวเพลิงนั้น
ภายในเมืองหลวงแห่งต้าเยี่ยนนี้ ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลยแม้แต่น้อย
นับตั้งแต่จากวังจื่อฉยงมาตามลำพัง แผ่นหลังของจี้ชิวก็แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและโดดเดี่ยวอย่างไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้
สีหน้าของเขาแน่วแน่อย่างยิ่ง ไม่ได้เข้าพบขุนนางในราชสำนัก หรือเจ้ามณฑลและเจ้าผู้ครองแคว้นที่ดูแลแต่ละฝ่าย
เพื่อทำหน้าที่แทนจ้าวจื่อฉยงในการควบคุมดูแลอาณาจักรอันกว้างใหญ่ที่กำลังมีความวุ่นวายนี้
แต่เขากลับมายังจวนที่จ้าวจื่อฉยงสร้างไว้ให้เขาเพียงลำพัง
จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ เข้าสู่สมาธิใต้ต้นไม้โบราณต้นนั้น ดวงตาหลับลงเล็กน้อย