กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 417 ปิดเขาเร้นกาย ราชสำนักโชคลาภรุ่งเรือง ถกธรรมกับสหายเก่า สะเทือนเลื่อนลั่นใต้หล้า!
"เช่นนี้ก็ได้หรือ?"
เมื่อถึงเวลานี้
แปรเทพทั้งสองบนภูเขาตะวันฉาย โดยที่หยวนเจินเต้าจวินผู้นั้น ได้แต่อ้าปากค้างตาค้างไปแล้ว
เมื่อเทียบกับบุคคลระดับประมุขลัทธิอย่างป๋ายลี่ฉวน วิสัยทัศน์ของเขาย่อมแคบกว่ามาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเห็นจี้ชิวฟันอสนีสวรรค์ก่อน ดับเพลิงหยินต่อ สุดท้ายแม้แต่ภัยวายุอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถละลายกระดูกเนื้อและแปรเทพ
ก็ยังข้ามผ่านได้ในพริบตา ไร้รอยขีดข่วน
เมื่อนึกถึงความทรงจำอันเจ็บปวดตอนที่ตนเองข้ามภัยอสนีและเพลิงในอดีต เต้าจวินผู้รวบรวมกระบี่วิเศษที่หักสองท่อนผู้นี้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมา
ตอนที่เขาข้ามภัยอสนี เผชิญความตายเก้าส่วนรอดหนึ่งส่วน กระทั่งยังถูกเจตจำนงแห่งความดับสูญที่แฝงมากับอสนีสวรรค์นั้น ประทับลงบนแปรเทพโดยไม่ระวัง
ทำให้เจตจำนงภัยนั้นไม่ยอมจางหายไปนานนัก หากไม่ได้ดวงแข็ง ด่านแรกเขาก็คงข้ามไม่พ้น