กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 395 จิตใจกว้างขวางอันใด? ข้าผู้นี้คิดเล็กคิดน้อยที่สุดในชีวิต!
ทว่าคำพูดนี้ ท้ายที่สุดก็ยังคงเกรงใจอยู่บ้าง จึงไม่เคยพูดออกมาจริงๆ
แต่ท่าทีของจ้าวจื่อฉยงนั้นได้แสดงออกอย่างชัดเจนแล้ว
ฝ่ามือของนางลูบไล้ใบหน้าของจี้ชิว จากนั้นก็ค่อยๆ ถอนออกและกำเป็นหมัดอย่างช้าๆ
ครู่หนึ่ง
นางกลับคลายหมัดออกกะทันหันและหัวเราะออกมา
เส้นผมสีดำขลับดุจน้ำพุที่จอนผมเลื่อนหลุดไปตามซอกนิ้วหยกที่หดกลับ
หญิงสาวดูเหมือนจะไม่ใส่ใจนัก
ทว่าเมื่อนางอ้าปากพูด จี้ชิวก็ถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ
"ศิษย์พี่"