เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 366 หากแม้นพานพบอีกคราในวันหน้า หนึ่งคำเต้าโหย่วล้วนผ่านร้อนผ่านหนาว!
ชั่วขณะหนึ่ง เงาของพระหนุ่มที่ได้พบเมื่อครั้งแรกเริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน ก็ค่อย ๆ ซ้อนทับกับนักพรตชุดม่วงตรงหน้า
แต่นักพรตตรงหน้า หากเทียบกับพระสงฆ์ในความทรงจำ ใบหน้าก็ไม่ได้คล้ายคลึงกัน บุคลิกก็ไม่เหมือนกัน
คนแรกในอดีตท่องยุทธภพด้วยความห้าวหาญ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
ส่วนนักพรตผู้นี้ แม้รูปลักษณ์จะหล่อเหลา แต่บุคลิกกลับให้ความรู้สึกเพียงแค่อ่อนโยน ไม่ได้แผ่รังสีอำมหิตถึงเพียงนั้น
เมื่อนำตัวละครที่ข้ามผ่านกาลเวลามาเปรียบเทียบกัน
หลินอวี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า เหตุใดในชั่ววินาทีนี้ เขาถึงรู้สึกว่าทั้งสองคนค่อนข้างคล้ายคลึงกัน
“คงเพราะแก่แล้ว บางทีก็อาจจะนึกถึงเพื่อนเก่าบ้างละมั้ง”
เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วถอนหายใจ
ย้ายมาอยู่ที่ตลาดเขาชิวเซี่ยแห่งนี้ได้สามปีแล้ว ในช่วงสามปีมานี้ ชีวิตของตระกูลหลินก็ไม่ได้ราบรื่น