กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 162 ย่อมมีสักวัน ที่เราจะได้พบกันอีกครา!
ครุ่นคิดอยู่หน้าป้ายศิลาเต๋า จี้ชิวก็นึกถึงคำถามนี้ ในดวงตาเผยความอาลัยอาวรณ์
แต่ชั่วพริบตา เขาก็โยนความคิดที่ไม่แน่นอนนี้ทิ้งไว้เบื้องหลัง
ไม่ว่านางจะจำได้หรือไม่ ตราบใดที่เขายังไม่ลืม ย่อมมีเวลาที่จะได้พบกันอีกครั้ง
“หลังจากการเดินทางแห่งกาลเวลาที่ไม่รู้ว่าผ่านมายาวนานเพียงใดนี้แล้ว ค่อยพบกันใหม่เถิด”
“อาซิ่ว”
สายตาของนักพรตทอดมองไปยังแม่น้ำหมอกที่เปล่งประกายแสงดาว มองดูริ้วคลื่นที่พลิ้วไหว แต่น้ำที่ไหลรินกลับไม่ทำให้ชายเสื้อของเขาเปื้อนแม้แต่น้อย
สายตาเปลี่ยนจากอ่อนโยนกลายเป็นหนักแน่น:
“แต่ทว่าก่อนหน้านั้น”
“ข้าต้องแข็งแกร่งพอเสียก่อน”