เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 146 สังหารมังกร!
ดวงตะวันบูรพาลอยเด่น แสงเงินแสงทองเริ่มสาดส่อง
ทว่าเมืองไท่อานที่ตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม วันนี้กลับเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ยากจะพบเห็นในรอบหลายร้อยปี
เมื่อมองดูหลิวหง จักรพรรดิแห่งต้าเยียนที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงและลมปราณถดถอยลงกว่าแต่ก่อนมาก นักพรตหนุ่มก็ตวัดมือเรียกไม้เท้าเก้าปล้องให้พุ่งกลับมา
เพียงการแสดงวิชาธรรมไม่กี่กระบวนท่า หลิวหงก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ ส่วนจี้ชิวกลับใช้พลังธรรมไปเพียงแปดส่วนเท่านั้น
เขามีหทัยอักษรไร้รูรั่ว กระแสจิตถึงขั้นสุดยอด ทั้งยังคำนวณกระบวนท่าของหลิวหงไว้จนหมดสิ้น เมื่อประมือกัน หลิวหงจึงไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย
ส่วนวิชาตัดชะตาบ้านเมือง ฟ้าสีครามพึงตาย ที่ขาดไปเพียงนิดเดียวนั้น
ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ยังขาดไปอีกเพียงก้าวสุดท้าย
บางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่คิดว่าจักรพรรดิแห่งต้าเยียนผู้นี้จะมีระดับความสามารถเพียงแค่นี้กระมัง
แม้แต่คุณสมบัติที่จะให้เขาหยั่งรู้ต่อไปก็ยังไม่มี