ตอนที่ 130 ฟ้าสีครามตายแล้ว ฟ้าเหลืองพึงสถิต!

ตอนที่ 130 ฟ้าสีครามตายแล้ว ฟ้าเหลืองพึงสถิต!

เวลาห้าปี ผ่านไปในพริบตา

มีคนกล่าวว่าเวลาเหมือนดั่งสายลม พัดผ่านฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วง ก็มาถึงฤดูหนาวและฤดูแล้ง ราวกับเป็นวัฏจักร

เช่นเดียวกับยุครุ่งเรืองที่มีนาดีหมื่นไร่ ราษฎรมีเสื้อผ้าอาหารอุดมสมบูรณ์ บ้านเมืองสงบร่มเย็น

ต้าเหยียนในเวลานี้ ผ่านการสึกหรอของเวลาสี่ร้อยปี ก็มาถึงช่วงเวลาที่สั่นคลอนที่สุดเช่นกัน

กวางจง ลัทธิไท่ผิง

ผ่านการพัฒนามาเกือบสิบปี ในฐานะที่เป็นสถานที่ปักหลักของผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ของลัทธิไท่ผิง กวางจงก็กลายเป็นอาณาจักรบนดินไปแล้ว

แม้นามธรรมที่นี่จะยังอยู่ภายใต้การปกครองของต้าเหยียน แต่ตั้งแต่เจ้าเมืองลงมาจนถึงสามัญชน ก็ล้วนกลายเป็นผู้ศรัทธาที่ภักดีที่สุดของลัทธิไท่ผิงไปนานแล้ว

แม้แต่มหาปราชญ์อาจารย์จะชูธงก่อกบฏ เพื่อโค่นล้มแผ่นดินต้าเหยียน ผู้ศรัทธาเหล่านี้ก็จะติดตามไปอย่างไม่ลังเล ไม่ว่าจะต้องตายหรือไม่

แสดงให้เห็นว่าการบริหารจัดการนับสิบปี คำสอนเรื่องฟ้าเหลืองไท่ผิง ได้ฝังรากลึกในใจคนเพียงใด