กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 102 หมู่ดาวจรัสแสง หาเทียบเทียมแสงตะวันเพียงดวง!
แสงแดดอุ่นยามเช้าสาดส่อง
หมู่บ้านใต้เขาเหลียนอวิ๋น ชาวบ้านธรรมดาที่เดิมทีถูกพวกโจรบนภูเขาปล้นชิง ต่างมีสีหน้าอมทุกข์
เดิมทีโยวโจวก็ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ผลผลิตก็ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้ว
คราวนี้เสบียงอาหารที่เก็บสะสมไว้ในหมู่บ้านยังมาถูกปล้นไปกว่าครึ่ง แล้วจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร
ผู้ใหญ่ต่างนั่งยองๆ อยู่หน้าหมู่บ้านด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม กำลังเตรียมตัวเข้าเมืองไปหางานทำเพื่อประทังชีวิต
แม้จะมีบางคนตั้งความหวังไว้กับนักพรตชุดเหลืองที่จากไปพร้อมกับคำสัตย์สาบานในวันก่อน แต่ในจิตใต้สำนึกของพวกเขา
บุคคลระดับนั้น จะเอาความเป็นความตายของพวกเขามาใส่ใจได้อย่างไร
ประชาชนหาเช้ากินค่ำ ย่อมมีวิถีเอาชีวิตรอดในแบบของตนเอง
ท้ายที่สุดแล้วเมื่อมีชีวิตอยู่ในยุคสมัยนี้มานาน พวกเขาก็ล่วงรู้ดีมาตั้งนานแล้วว่า บนโลกใบนี้ ไม่มีผู้กอบกู้โลกที่ไหนมาตั้งแต่แรกแล้ว