เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 346 ปณิธานตลอดชีวิตของพวกเรา ก็เป็นเพียงแค่นี้เท่านั้น!
เมื่อจี้ชิวและม่อตี๋มาถึงหน้ากระท่อมหญ้าแห่งนั้น ภาพสุดท้ายที่พวกเขาได้เห็น
ก็คือผู้นำสำนักแพทย์ที่ชื่อว่าฉางซางจวินกำลังส่งยิ้มบางๆ ให้กับชายชราสวมชุดผ้าฝ้ายที่อยู่ข้างกายจี้ชิว
จากนั้นเขาก็สลายกลายเป็นธุลีไป
ฝนปรอยๆ บนท้องฟ้ายังคงร่วงหล่นลงมา เพียงแต่ตกหนักยิ่งขึ้น กลิ่นอายของสมุนไพรที่อบอวลไปทั่วฟ้าดินก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น
ราวกับว่าเมื่อเพิ่มตัวยาหลักที่ขาดหายไปเป็นชนิดสุดท้ายลงไป มันจึงเกิดการแปรสภาพไปสู่การยกระดับบางอย่าง
ปราณชีวิตหวนคืนสู่ผืนดินแห่งนี้
เมื่อมองลงมาจากที่สูงไปยังเมืองใหญ่กว่าร้อยแห่งของแคว้นเว่ย ตลอดจนเมืองเล็กๆ และหมู่บ้านอีกนับไม่ถ้วน
สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่า แตกต่างไปจากภาพความทุกข์ระทมเมื่อครั้งที่โรคระบาดปกคลุมโลกอย่างสิ้นเชิง
ชาวบ้านที่แต่เดิมมีไอปราณโรคระบาดแทรกซึมเข้าสู่โอสถศาลทั้งห้าและอวัยวะภายในทั้งหก ซึ่งเรียกได้ว่าหมดหนทางรักษา