เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 342 สำหรับสามัญชนแล้ว นี่คือยุคสมัยที่เลวร้ายที่สุด!
ปราณสีเขียวเข้มที่พวยพุ่งขึ้นมา ปกคลุมไปทั่วทั้งแผ่นดินเว่ย
ราวกับหมอกควันที่หนาทึบ บดบังท้องฟ้าที่เคยสดใสไร้เมฆหมอก ให้กลายเป็นความมืดมนและน่าพิศวง
และในฐานะเมืองหลวงของแคว้นเว่ย เมืองต้าเหลียงก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น
วิหารที่เคยใช้บูชาเทพสวรรค์เบื้องบน—— คู่เฉินจวิน
มีเงาร่างอันยิ่งใหญ่ที่มีสี่หัวแปดแขน สวมชุดคลุมสีเขียวเข้ม ค่อยๆ เดินออกมา
นางมองดูท้องฟ้าที่มืดครึ้ม มองดูปราณแห่งโรคระบาดที่ด้านบนซึ่งบัดนี้ได้แผ่ซ่านไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
นางยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็อ้าปากสูดลมหายใจ
ในชั่วพริบตานั้น เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังก้องกังวานไปทั่วสารทิศ!
กลิ่นอายแห่งความตาย ปกคลุมไปทั่วเมืองยักษ์อันเก่าแก่แห่งนี้ และลุกลามออกไปสู่ภายนอกอย่างไม่หยุดหย่อน