เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 300 ออกจากฉีเหยียบเว่ย เห็นความพินาศเต็มตา มองคูฟ้าขวางกั้น!
จี้ชิวจากไปแล้ว
แต่ผลกระทบยังคงไม่สงบลง
ที่นอกเมืองหลวงหลินจือ มีร่างอันเลือนลาง ร่างที่คนภายนอกมองไม่เห็นหยุดยืนอยู่
สายตาของเขามองข้ามระยะทางอันไกลโพ้น มองดูเด็กหนุ่มที่กำลังจะท้าทายฟ้า หลังจากที่ปราณอักษรสูงร่วมจ้างก่อเกิดริมฝั่งแม่น้ำจือซุ่ย
ฝ่ามือที่ดูเหี่ยวย่นราวกับไม้แห้งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยื่นออกไป
คิดที่จะรั้งเขาไว้ก่อนที่เขาจะจากไป
ฝ่ามือใหญ่กดทับ กลิ่นอายที่เดิมทีสงบเงียบ คล้ายกับถูกปัดเป่าจนหมดสิ้น ภายในพริบตาเดียวก็ทำให้ท้องฟ้าแปรปรวน
แม้แต่ครึ่งหนึ่งของม่านฟ้าก็ราวกับมีเมฆครึ้มปกคลุม ทำให้ชาวบ้านธรรมดาที่มองไม่เห็นร่างนี้นับไม่ถ้วนรู้สึกตกตะลึง
ในช่วงหลายวันนี้ เมืองหลวงหลินจือที่สงบสุขมาตลอด ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปจริง ๆ