กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 297 หิมะกลิ้งเกลือกดั่งมังกรคราม โอหังอวดดีหรือ? ฆ่าเจ้าก็เหมือนเชือดหมูหมา!
ลมเหนือพัดโหยหวน บานประตูที่ปิดสนิทถูกจี้ชิวสะบัดแขนเสื้อผลักเปิดออก
แต่คำพูดทุ้มต่ำของฉีเชียนเริ่นที่ดังมาจากด้านหลัง กลับทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดชะงักเล็กน้อย
เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายที่ไม่ได้ปิดบังจากด้านหลัง จี้ชิวเอี้ยวตัว มองสถานการณ์ภายในตำหนัก
เห็นเพียงขุนนางชั้นสูงทายาทเลือดเทพที่เดิมทีกำลังเพลิดเพลิน ต่างหยุดการกระทำอันรื่นเริงตรงหน้าของตน
สายตาของพวกเขาจับจ้องไปที่จุดเดียว
และผู้ที่เริ่มโจมตีก่อนผู้นั้น ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น ก้าวเดินออกมา:
"ท่าน ไม่อาจจากไปเช่นนี้ได้"
"หรือว่า องค์ราชาของข้า ประทานรางวัลให้ยังไม่มากพอ?"
ผ้าพันแผลที่พันรอบตัวฉีเชียนเริ่น ซึมสีเลือดอันออกมา ดวงตาคู่คู่นั้นของเขา ยิ่งให้ความรู้สึกบ้าคลั่ง ทำให้ผู้คนหนาวสะท้าน