ตอนที่ 257 แม้ต้องข้ามผ่านกาลเวลา ข้าก็จะไปหาเจ้า!

ตอนที่ 257 แม้ต้องข้ามผ่านกาลเวลา ข้าก็จะไปหาเจ้า!

"ไกลเหลือเกิน..."

สัมผัสถึงความผันผวนเล็กน้อยจากวิญญาณแท้ในดวงจิตวิญญาณเทพที่เปรียบดั่งเปลวเทียนในสายลมซึ่งดูเหมือนจะดับลงได้ทุกเมื่อ

แววตาของอ้าวจิ่งมองทะลุกำแพงหยกนอกตำหนัก ผ่านบาเรียชั้นแล้วชั้นเล่า ทอดมองไปยังทิศตะวันออกอันแสนไกล

กลิ่นอายที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่กลับอ่อนแรงจนแทบจะจับสัมผัสไม่ได้นั้น อยู่ในทิศทางนั้นพอดี

ไม่รู้ว่าห่างไกลออกไปกี่ล้านกี่สิบล้านลี้ และยิ่งไม่รู้ว่าต้องข้ามผ่านเขตแดนโลกอีกกี่แห่ง

แต่ในที่สุดก็หาพบแล้ว

หญิงสาวปลดผ้าคลุมไหล่ออก สวมชุดราชสำนัก ใช้ริบบิ้นเจ็ดสีมัดผมยาวด้านหลัง จากนั้นก็ก้าวเดินออกจากวังเทพวารีแห่งนี้

เมื่อนางก้าวออกไป

ข้อห้ามชั้นแล้วชั้นเล่า บาเรียที่ไร้ขอบเขต ล้วนถอยร่นไปในพริบตา