กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 43 ขาไปเป็นเพียงวัยรุ่นไร้นาม ขากลับมิเหมือนเดิมอีกต่อไป!
บุปผาเบ่งบานและร่วงโรยล้วนคืนสู่ธุลีดิน
และแล้วก็ถึงฤดูใบไม้ร่วงอีกปี
พระหนุ่มแบกรับความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ควบม้าข้ามภูเขาและสายน้ำมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงหน้าประตูของวัดเก่าแก่นี้อีกครั้ง
ขาไปเป็นเพียงคนไร้ชื่อเสียง ขากลับชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วหล้า
"นั่นคือศิษย์พี่เจินหรูใช่หรือไม่?"
"ศิษย์พี่ประมุข โปรดรีบเข้ามาเถิด!"
พระภิกษุที่เข้าเวรเฝ้าอยู่หน้าประตูวัด เมื่อได้เห็นจี้ชิว สีหน้าก็พลันตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าแห่งความยำเกรงอย่างรวดเร็ว
ข่าวลือในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้ พวกเขาล้วนได้ยินมาหมดแล้ว
และด้วยเหตุนี้เอง จึงทำให้ดูเหมือนพวกเขาไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง