กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 35 รอยหมัดร่วงหล่นดั่งสายฝน เหล่าผู้กล้าเบื้องล่างล้วนแตกตื่น!
"ผู้เยาว์สามหาว!"
สิ้นเสียงอันแผ่วเบาของจี้ชิว เหยียนเหิงก็หน้าเปลี่ยนสีด้วยความโกรธเกรี้ยว แววตาเผยให้เห็นถึงความเย็นเยียบ
ความแค้นเมื่อร้อยปีก่อน เหยียนเหิงไม่ค่อยใส่ใจนัก แต่เรื่องสำนักคุ้มกันตระกูลหลินนั้นเป็นความลับใหญ่หลวง จะให้ผู้อื่นล่วงรู้ไม่ได้เด็ดขาด
คำพูดของหลวงจีนตรงหน้านี้ เห็นได้ชัดว่าเรื่องที่เขาสั่งการชุยจี้ชาง หัวหน้าโจรภูเขาเยียนหยุนไปก่อนหน้านี้ ได้ล้มเหลวและถูกเปิดโปงเสียแล้ว
มิน่าเล่าถึงไม่มีข่าวคราวส่งมาเลย หากไม่ใช่เพราะติดธุระเรื่องมหาสภาธรรมยุทธ์จนปลีกตัวไม่ได้ เหยียนเหิงคงเดินทางไปตรวจสอบด้วยตนเองนานแล้ว
ฝ่ามือทาบลงบนกระบี่ยาวที่อยู่ด้านหลัง เหยียนเหิงตื่นตระหนกในใจชั่วครู่ วินาทีต่อมาเมื่อได้สติก็ชักกระบี่ยาวออกจากฝัก ปลายกระบี่ชี้ตรงไปที่จี้ชิว
ตวาดเสียงกร้าวว่า
"หลวงจีน เจ้านึกว่าการที่เจ้าร่วมมือกับนักพรตนั่น เอาชนะผู้อาวุโสขั้นขอบฟ้าทั้งสองของสำนักข้าได้