เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 5 วัดโบราณอันยิ่งใหญ่ มีใครบ้างที่ไม่รู้จักชื่อข้า?!
สามวันต่อมา
เดินผ่านใต้ต้นโพธิ์ เหยียบย่ำใบไม้ที่ร่วงหล่นเกลื่อนพื้น จี้ชิวเดินตามถนนบนภูเขาขึ้นไปด้านบน
จุดหมายปลายทางของเขา ก็คือหอคัมภีร์ที่มีอายุมากกว่าร้อยปี และเป็นสถานที่สำคัญที่สุดของวัดเสวียนคงอันกว้างใหญ่แห่งนี้
วิทยายุทธ์ชั้นสูงหนึ่งวิชาบรรลุขั้นสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ การหลอมกายก็นับว่ามีความเพียรพยายาม แม้จะมีอายุเพียงเก้าขวบ
แต่เจ้าอาวาสของวัดเสวียนคงก็ไม่มีเหตุผลใด ที่จะปฏิเสธไม่ให้ศิษย์ที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ฝึกฝนกำลังภายใน
ดังนั้นจี้ชิวจึงได้รับคุณสมบัตินี้มาอย่างราบรื่น
ในเวลานี้เพิ่งจะเข้าสู่ช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง อากาศเริ่มมีความเย็นเยือก นักบวชของวัดเสวียนคงเดินขวักไขว่ไปมา
บ้างก็กำลังพูดคุย บ้างก็กำลังทำความสะอาด ต่างคนต่างก็มีหน้าที่ของตนเอง
ทว่าเมื่อพวกเขาได้เห็นนักบวชน้อยในชุดสีขาวบริสุทธิ์บังเอิญเดินผ่านมา ทุกคนต่างก็ละทิ้งงานในมืออย่างไม่ได้นัดหมาย