กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 3 ทะเลกว้างให้ปลาแหวกว่าย ฟ้ากว้างให้นกโบยบิน!
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าสว่างไสว
ตอนที่ท้องฟ้ายังสลัว บิดาของจี้ชิวก็ปลุกเขาให้ตื่นขึ้น
ชายหนุ่มชาวนาผู้นี้ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย พาจี้ชิวไปกินอาหารมื้อสุดท้าย ซึ่งสำหรับครอบครัวที่ยากจนข้นแค้นนี้แล้ว ก็นับว่าเป็นมื้อที่อุดมสมบูรณ์พอสมควร
จากนั้นก็พาเขาผลักประตูบ้านออกไป
บิดาของจี้ชิวไม่ได้บอกถึงจุดประสงค์ของการเดินทางในครั้งนี้ เขาไม่มีหน้าจะพูด
และจี้ชิวก็ไม่ได้เปิดปากถาม เพราะเขารู้อยู่แก่ใจดี
ผู้ใหญ่หนึ่งคนและเด็กหนึ่งคน เดินไปตามถนน แม้จะเป็นพ่อลูกกัน แต่กลับดูเหมือนคนแปลกหน้า มีความเหินห่างจางๆ อบอวลอยู่ระหว่างพวกเขาทั้งสอง
จุดหมายปลายทางของการเดินทางของบิดาจี้ชิวในครั้งนี้ คืออำเภอเล็กๆ ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้
และเป็นสถานที่ที่ไกลที่สุดและเจริญที่สุดที่เขาเคยไปมาในชีวิต